Hayat ve İnsan
Güçlü Görünmek, Güçlü Olmak mıdır?

Güçlü insan denildiğinde aklımıza genellikle zor koşullarda ayakta kalabilen, sorunlarını kendi başına çözebilen ve duygularını kontrol edebilen biri gelir.
Kolay kolay şikâyet etmeyen, karşılaştığı güçlükler karşısında geri adım atmayan, başkalarına güven veren insanlar güçlü kabul edilir.
Peki bu insanların gerçekten ne hissettiklerini ne kadar biliyoruz?
Bir insanın güçlü görünmesi, her zaman güçlü olduğu anlamına gelir mi?
Ya da yorulduğunu, korktuğunu, üzüldüğünü söyleyen bir insan güçsüz müdür?
Bence güçlü olmakla güçlü görünmek arasında önemli bir fark var.
Güçlü Olmak Zorunda Hissetmek
Hayatımızın farklı dönemlerinde çeşitli sorumluluklar üstleniriz.
Bir anne veya baba ailesi için, bir yönetici çalışanları için, bir komutan emrindeki personel için güçlü olmak zorunda hissedebilir.
Çünkü insanlar zor zamanlarda kendilerine güven verecek birini ararlar.
Yıllarca askerlik yaptım. Bunun yanında sivil hayatta da yöneticilik görevlerinde bulundum.
Her iki alanda da insanların, sorumluluk taşıyan kişinin davranışlarından etkilendiğini gördüm.
Bir yönetici kararsız kaldığında çalışanları endişelenebilir. Bir komutan paniğe kapıldığında emrindeki personelin güven duygusu zedelenebilir.
Bu nedenle bazı durumlarda duygularınızı kontrol etmeniz ve sakin kalmanız gerekir.
Ancak burada önemli bir ayrıntı var.
Duygularını kontrol etmekle, hiçbir şey hissetmiyormuş gibi yaşamak aynı şey değildir.
İnsan sorumluluklarını yerine getirirken de yorulabilir, üzülebilir ve endişelenebilir.
Bunları hissetmesi, görevini yapamayacağı anlamına gelmez.
Her Sorunu Tek Başına Çözmek Zorunda mıyız?
Güçlü kabul edilen insanların karşılaştığı sorunlardan biri de çevrelerindeki beklentilerdir.
Bir insan sorunları çözme konusunda başarılıysa zamanla herkes ondan çözüm beklemeye başlayabilir.
Ailesi, arkadaşları ve çalışma arkadaşları zor durumlarda ona başvurur.
Bu güven önemli bir değerdir.
Ancak sürekli başkalarının sorunlarıyla ilgilenen bir insanın kendi sorunları da olabilir.
Üstelik bazen bu sorunları paylaşmakta zorlanır.
Çünkü çevresinde oluşturduğu güçlü insan görüntüsünü kaybetmek istemez.
Kendisinden sürekli çözüm beklenen birinin yardım istemesi, kendi gözünde bile başarısızlık gibi görünebilir.
Oysa hiç kimse her konuda yeterli bilgiye, deneyime ve imkâna sahip değildir.
Bir yöneticinin gerektiğinde çalışanlarının görüşlerini alması, bir babanın ailesinden destek istemesi veya bir insanın yaşadığı sıkıntıyı güvendiği biriyle paylaşması güçsüzlük değildir.
Aksine kendi sınırlarını bilmek, sağlıklı karar verebilmenin önemli bir parçasıdır.
Her sorunu tek başına çözmeye çalışmak, her zaman güçlü olduğumuzu değil, bazen yardım istemeyi bilmediğimizi gösterir.
Duygularını Gizlemek Güçlü Olmak mıdır?
Toplumda özellikle erkeklerden beklenen bazı davranışlar vardır.
Ağlamamak, korktuğunu belli etmemek, sorunlarını anlatmamak ve her koşulda ayakta kalmak…
Bu beklentiler nedeniyle birçok insan duygularını ifade etmekten kaçınır.
Üzüldüğünde susar. Yorulduğunda belli etmez. Bir sorunu olduğunda kendi içinde çözmeye çalışır.
Ancak duyguları gizlemek, onların ortadan kalkmasını sağlamaz.
Bir insanın ağlamaması üzülmediğini, konuşmaması sorunu olmadığını, gülümsemesi de mutlu olduğunu göstermez.
Hayatım boyunca farklı koşullarda, birbirinden çok farklı insanlarla birlikte çalıştım.
Dışarıdan son derece kendinden emin görünen insanların zor dönemler yaşadıklarına da tanık oldum.
Buna karşılık duygularını açıkça ifade eden insanların, karşılaştıkları sorunlarla oldukça kararlı biçimde mücadele edebildiklerini de gördüm.
Bu deneyimler bana insanların dayanıklılığını yalnızca dışarıdan görünen davranışlarına bakarak değerlendiremeyeceğimizi gösterdi.
Çünkü insanın gerçek gücü, ne kadar az duygu gösterdiğiyle ölçülemez.
Güç ve Otorite Aynı Şey Değildir
Güçlü olmak denildiğinde üzerinde durulması gereken başka bir konu da otoritedir.
Özellikle yöneticilik görevlerinde bulunan insanlar, sahip oldukları yetkileri bazen kişisel güçleriyle karıştırabilirler.
Oysa makamın sağladığı yetkiyle insanların size duyduğu saygı aynı şey değildir.
Bir yönetici verdiği emirlerin yerine getirilmesini sağlayabilir. Ancak bu durum çalışanlarının kendisine gerçekten güvendiği anlamına gelmez.
İnsanlar bazen saygı duydukları için değil, karşılaşabilecekleri sonuçlardan çekindikleri için söylenenleri yaparlar.
Bence iyi bir yöneticiyi farklı kılan, yalnızca karar alabilmesi değil, kararlarının sorumluluğunu da üstlenebilmesidir.
Hata yaptığında bunu kabul edebilmesi, gerektiğinde fikrini değiştirebilmesi ve çalışanlarına adil davranabilmesi de önemlidir.
Çünkü otorite bir makamla verilebilir. Güven ise davranışlarla kazanılır.
İnsanları korkutarak itaat ettirebilirsiniz. Ama korkutarak güvenlerini kazanamazsınız.
İnsan Kendi Gücünü Nasıl Tanır?
Güçlü olmak, hayatın her alanında başarılı olmak değildir.
Hepimizin doğru kararlar verdiği dönemler olduğu gibi yanlış tercihler yaptığı zamanlar da vardır.
Bazı hedeflerimize ulaşırız. Bazılarından vazgeçeriz. Bazen de bütün çabamıza rağmen istediğimiz sonucu elde edemeyiz.
Bu durumlarla karşılaştığımızda kendimizi nasıl değerlendirdiğimiz önemlidir.
Başarısız olduğumuz bir konuda bütün sorumluluğu başkalarına yüklemek kolay olabilir.
Ancak her başarısızlığı kişisel bir yetersizlik olarak görmek de doğru değildir.
Önemli olan kendi payımızı doğru değerlendirebilmektir.
Neyi yanlış yaptık?
Neyi değiştirebilirdik?
Hangi koşullar bizim kontrolümüz dışındaydı?
Bir dahaki sefere nasıl davranmalıyız?
Bu sorulara vereceğimiz cevaplar, güçlü görünmeye çalışmaktan daha yararlı olabilir.
Çünkü insanın kendisini tanıması, yalnızca iyi yönlerini bilmesiyle mümkün değildir.
Eksiklerini, sınırlarını ve hatalarını da kabul edebilmesi gerekir.
Son Söz
Hayatımın önemli bir bölümünde sorumluluk taşıyan görevlerde bulundum.
Zor zamanlarda sakin kalmanın, karar verebilmenin ve insanların güvenini korumanın ne kadar önemli olduğunu biliyorum.
Ancak bugün güçlü olmayı yalnızca bunlarla açıklamıyorum.
İnsanın gerektiğinde yardım isteyebilmesi, hata yaptığını kabul edebilmesi, duygularını inkâr etmeden sorumluluklarını yerine getirebilmesi de güç gerektirir.
Hiç kimse hayatının her döneminde aynı dayanıklılığı gösteremez.
Bazen yoruluruz, bazen kararsız kalırız, bazen de yaşadıklarımızla başa çıkmak için zamana ihtiyaç duyarız.
Bunlar insan olmanın doğal parçalarıdır.
Önemli olan başkalarına sürekli güçlü olduğumuzu kanıtlamak değil, kendimize karşı dürüst olabilmektir.
Çünkü güçlü görünmek için harcadığımız çaba, bazen gerçekten ihtiyacımız olan desteği almamıza engel olabilir.
Güçlü insan, hiç yıkılmayan değil; yıkıldığında bunu inkâr etmeden yeniden ayağa kalkabilendir.
Özgür Evren Bilgiç
Yaşam Koçu & Yazar
